* عکس دختر * فقط عکس * عکس زن

سلام دوستان. تشکر برای انتخاب وبلاگم به آرشیو موضوعات رجوع کنید و همه عکس ها رو ببینید. یه موضوع مهم اینکه تمامی نوشته های ستون های کناری وبلاگ به قلم خودم است و استفاده از این نوشته ها با اطلاع هومن پرهو و ذکر نام نویسنده و وبلاگ مجاز است. اما برای استفاده از عکس ها مشکلی نیست. یادتون نره اگه از وب خوشتون اومد آدرس رو به دوستانتون هم بدین .شادی از آن لحظه های شما

هومن پرهو : از آنچه باخته ام خودم را ساخته ام تا بگویم آنچه را باخته ام ، فراموش كرده ام .روز گاری از زندگی ام را به پای كسی گذاشتم كه دوستش می داشتم ولی او هیچ وقت مرا دوست نداشت و چگونه دوستش بدارم آگاه از این كه هرگز برایش اهمیتی ندارم ، به او حق می دهم شاید او هم مانند من یكی را دوست داشته است... حال از خود می پرسم : او را برای همیشه دوست خواهم داشت؟ افسوس كه چنین نخواهد بود! او را فراموش كرده ام . من زمانی به خود نگریستم كه دیگر سینه ام شكافته ، قلبم فسرده و روحم سپرده شده بود . باید صبر می كردم تا زخم سینه ام با نمك خوب شود ، با قلبم چه كار می كردم برای گرم شدن در آفتاب گذاشتمش اما آتش گرفت ، چاره ای نداشتم نیمی از خاكستر قلب سوخته ام را به آب و نیم دیگر را به خاك سپردم و به یادم ماند كه روحم ، روحم ، روح من هیچ موقع ، هیچ وقت و هیچ زمانی از او جدا نشد . یادگار او سوالی است بی انتها : آیا صبر كنم بر او كه بر من صبر نكرد ؟

هومن پرهو: و دنیا آنقدر کوچک است که از دل بزرگ آدم ها برای شما می نویسم ، دلی که اگر برای کسی تنگ شود ذره ذره سنگ می شود و این باعث ننگ است که لباس رنگ رنگ بپوشی و پا روی دل دیگران بگذاری. ای دوستان هم سان من ، داستان همراه دوستان می گذرد بی آنکه به پشت نگاه کند. مکنید از زمانه گلایه و نگویید روزگار زشت است که خشت دل ما کشت حاصل خیز را آفت زد. این مشق عشق نیست که برایتان می نویسم این نه واقعیت زود گذر ، بلکه حقیقت جاودانی است. طبل پر صدای عشق ، گوش بر من و هوش بر گذشتگان و جوش بر آیندگان نمی گذارد.نظر مکنید و حذر کنید ، سفر بی خطر نیست شروع مکنید به امید طلوع و اگر طلوع بود از یاد نبرید را که فرا میرسد غروب. شکسته می شود آن دل از جنس بلور و چه می شنوید؟ چشم باز ، سینه راز ، در انتظار آواز و نه آواز پرنده آواز یار ، یار پر یادگار.باز دوباره گوش می دهید چه می شنوید؟ ای خدای بزرگ چه می شنوند؟ همان جمله با صدایی دیگر… . گر او کرد اشتباه چه باشد مرا گناه؟ که دیگر مرا پناه؟روز من سیاه و روزگارم تباه و نفرین و آه … آرام نمی شوی و دلارام شما رفته است . که را نفرین می کنی آنکه هنوز دوستش داری؟به چه فکر میکنی ذکر او بر زبانت است؟هنوز متعجبی و حیران که در آن بهار دوران چه طور زمستان فرا رسید. افسوس که یادت می آید هیچ احساسی به او نداشتی آنقدر گفت تو را دوست دارم که پوست بر استخوانت رسید. آری آن زمان تو را دوست داشت و تو باز بی احساس به او تو نمی دانستی و آمدی و آن کس که تو را بی شمار دوست داشت دوست بداری… مدتی که گذشت تو تکراری شدی و دوست داشتنش به آخر رسید ولی تو دیگر او را صادقانه دوست داشتی و چه کرد با تو بی آنکه به تو فکر کند و باز آن جمله تلخ با صدایی دیگر… این صدا برای من ناجور و برای شما یک جور فرقی نمی کند و فقط آن جمله مهم است که می گوید… حالا در تنهایی زندان ، تاوان می دهید و پیمان نبود که پایان این شود.

هومن پرهو : و دنیا آن قدر کوچک است که مگذارید پا روی زمین آن ، زمین در کمین شما همین یک لحظه را کفایت کند که از آن شکایت کنید و حکایت عشق بیش از این نیست. روزی که سر روی شانه پروانه داری ز خود غافلی که شمع هستی و ذره ذره آب می شوی. پروانه به آشیانه می رود و شما بدون کاشانه در ویرانه غم تنها می مانید. نای ایستادن بر پای ، تاب بیدار شدن از خواب را ندارید.افسوس که شمع سوخته دهان دوخته و هیچ نمی گوید. ای کاش راه عشق جز این بود و چه سود؟ این قدر زود پیر می شوی. به پشت نگاه می کنی و باز نمی دانی که فرصت نمی یابی سرت را به جلو باز گردانی. آرزو کن چشم های بسته ات نگاه به آه دل شکسته ات نکنند. گر چنین شود و باز چه می شنوی؟ آن جمله همیشگی... جهان را فسونی نهان در بر گرفته مکان معلوم و زمان نامعلوم...و این چه توقع است که من دارم ، زارم از کارم و بدانید بین شنیدن این راه ، وارد شدن با نگاه تفاوت است با غرق شدن در رنج و آه و غم فراق ، غمی که امروز شیرین است و فردا تلخ ، تلخی او برای شما زهر و تلخی شما برای او عسل ، عسلی که از شیرینی دلش را زده است. درست است پیمان نبود که پایان این شود حال شده ، درمان درد سرد آتش نیست. به خویش ریش مزنید ، خاموش شوید و فراموشش کنید.

لوگوی پرهو

لوگوی دوستان

آمار وبلاگ

کل بازدید:
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

9 عکس لباس پاییزی

سلام

تولد امام رضا ع بر همگان مبارک

امیدوارم همه شاد باشین

لباس های پاییزی برای فصل زیبای پاییز

برای دیدن ادامه عکس ها بر روی لینک زیر کلیک کنید

ادامه عکس ها

نوشته شده توسط هومن پرهو ساعت 02:00 ب.ظ موضوع مطلب :‌ عکس * لباس پاییزی ,
ویرایش شده در دوشنبه 20 آبان 1387 و ساعت 02:02 ب.ظ
لینك ثابت | چه طور بود؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ كلیك كن و نظر خودت رو بگو خوشحال میشم()

11 عکس مدل لباس زنانه (ژاکت)

سلام

امروز حکایتی از سعدی آوردم

این حکایت حال ما بیشتر آدم هاست. با معنی نوشتم همه استفاده کنید.

شبی یاد دارم که چشمم نخفت
شنیدم که پروانه با شمع گفت

به یاد دارم که شبی خوابم نمی برد. شنیدم که پروانه به شمع گفت:
که من عاشقم گر بسوزم رواست
تو را گریه و سوز باری چراست؟
من عاشقم اگه بسوزم و گریه کنم رواست تو چرا می گریی و می سوزی. سوز و زاری من (پروانه) به خاطر عشق توست ، تو چرا گریه میکنی؟
بگفت ای هوادار مسکین من
برفت انگبین یار شیرین من
شمع در جواب گفت: ای دل داده ی بیچاره ،من نیز در فراق یار دلبندم می سوزم و می گریم.
چو شیرینی از من بدر می‌رود
چو فرهادم آتش به سر می‌رود
وقتی یار شیرینم از من جدا می شود چون فرهاد که در سوگ شیرین ،تیشه بر سر کوفت و جان داد ، آتش از سرم شعله می کشد و می گریم.
همی گفت و هر لحظه سیلاب درد
فرو می‌دویدش به رخسار زرد
شمع همچنان از سور عشق می نالید و قطره های اشک ، پی در پی چون سیلاب بر چهره زردش فرو می ریخت.
که ای مدعی عشق کار تو نیست
که نه صبر داری نه یارای ایست
و می گفت: ای آنکه لاف دلدادگی میزنی و مدعی عاشقی هستی تو که شکیب و توان ایستادگی در عشق نداری ، مرد عشق نیستی.
تو بگریزی از پیش یک شعله خام
من استاده‌ام تا بسوزم تمام
تو چون کودکی ناز پرورده از پیش یک شعله می گریزی ولی من مردانه ایستاده ام تا با تمام وجود در راه عشق بسوزم.
تو را آتش عشق اگر پر بسوخت
مرا بین که از پای تا سر بسوخت
اگر آتش عشق پر های تو را سوزاند مرا بنگر که آتش سراپای وجودم را شعله ور ساخت.
همه شب در این گفت و گو بود شمع
به دیدار او وقت اصحاب، جمع
شمع تا پاسی از شب با پروانه گفت و شنود داشت و یاران سر گرم شنیدن این گفتگوی جالب بودند.
نرفته ز شب همچنان بهره‌ای
که ناگه بکشتش پری چهره‌ای
هنوز مدت زیادی از شب نگذشته بود که ناگهان زیبارویی شمع را خاموش کرد.
همی گفت و می‌رفت دودش به سر
که این است پایان عشق، ای پسر
شمع در حالی که خاموش می شد و دود از سرش بر می خاست و جان می داد می گفت:ای نو پای عاشق مسلک! پایان عشق همین است.
ره این است اگر خواهی آموختن
به کشتن فرج یابی از سوختن
اگر بر آنی که عاشقی و دلدادگی پیش گیری ، بدان که فقط مرگ تو را از دلدادگی و شیدایی رهایی می بخشد.
مکن گریه بر گور مقتول دوست
قل الحمدلله که مقبول اوست
بر گور شهید عشق زاری مکن ، بگو سپاس بر پروردگار که این پذیرفته است.
اگر عاشقی سر مشوی از مرض
چو سعدی فرو شوی دست از غرض
اگر عاشق پاکبازی ، از درد عشق مگریز و در پی درمان مباش بلکه همچون سعدی از خود خواهی و هوسبازی بر کنار باش.
فدائی ندارد ز مقصود چنگ
وگر بر سرش تیر بارند و سنگ
عاشق سر سپرده هرگز از طلب محبوب و معشوق خود دست بر نمی دارد حتی اگر به بهای جانش تمام شود.
به دریا مرو گفتمت زینهار
وگر می‌روی تن به طوفان سپار
به تو هشدار دادم که عشق دریایی بی کرانه است، یا از غوطه خوردن در این دریا بپرهیز یا آماده مرگ برا به دست آوردن معشوقت باش.
سعدی علیه رحمه

برای دیدن ادامه عکس ها بر روی لینک زیر کلیک کنید

ادامه عکس ها

نوشته شده توسط هومن پرهو ساعت 03:23 ب.ظ موضوع مطلب :‌ عکس * لباس پاییزی ,
ویرایش شده در دوشنبه 20 آبان 1387 و ساعت 01:31 ب.ظ
لینك ثابت | چه طور بود؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ كلیك كن و نظر خودت رو بگو خوشحال میشم()

اشعار مورد علاقه من : سعدی اگر عاشقی میل وصالت چراست؟ --- هرکه دل دوست جست ، مصلحت خود نخواست

امروز که در دست توام مرحمتی کن*** فردا که شوم خاک چه سود اشک ندامت

صفحات دیگر سایت من :

? صفحه نخست
? پست الكترونیك

هومن پرهو متولد 8/4/67 تهران دانشجو رشته زبان و ادبیات پارسی ترم 4: و دنیا آن قدر کوچک است که ذره ای از عشق در آن جا نمی شود. تلاش مکنید ، فاش میشود غم درونتان و زمانی که سخت به بخت خود می نگرید رخت پاره به تن داری و چه شنیده ای مگر امید نیست ؟دگر آن جگر ناب با آب ، سرد نمی شود . زرد شده روی پر شده جوی ، از اشک و جز این نیست حاصل یاد می آید اوایل ، درست است این گونه نبود که شد. دگر عشق سرخ ندارد رخ .جهان از میان رفته ، دل ها شکسته و دهان بسته ; خیر این به غیر نیست برای شما ، ما و همه چنین است . درد بزرگ عشق تکراری شدن است . تکرار دیدار یار چه می کند با عشق؟ از کارت بهانه را نشانه می کند . دیروز با همان کار پیروز و امروز ...آری با تغییر زاویه ، کنایه می زند . به یکبار چه شد ؟ بیمار به بازار آمد . گفتارش به ناچار چنین است ... چه می شنوید باز آن جمله تلخ همیشگی ... به خود بی کم و کاست ، راست بگویید. عشق بی قانون مجنون ، نیرنگ فسون و دور شدن روز افزون ، شما را به خون کشید. مکنید فکر بازگشت به دشت ، روز ها را با سوز دوره نکنید حال وقت آن رسیده که سخت ترین و بهترین کار ممکن را انجام دهید . با هوش باشید و گوش دهید و فراموش کنید.
در همه حال خدا رو شكر
هومن پرهو (35)